Kockičicin iBlob

Beograd je najzaduženija lokalna samouprava u Srbiji i trenutno ima oko 210.000.000 evra neotplaćenih kredita. Međutim, opštine u Srbiji mogu i dalje da uzimaju kredite za razvoj i održavanje lokalne infrastrukture pokazali su rezultati studije koja je juče predstavljena na sastanku u organizaciji Stalne konferencije gradova i opština.

Prema rečima Jelene Torgud, autorke studije „Tržište kredita za infrastrukturu u opštinama u Srbiji”, opštine na osnovu kreditih kredita duguju 331.000.000 evra što je oko 33 odsto od iznosa dopuštenog Zakonom o finansiranju lokalne samopuprave.

– Najveći dužnik je Grad Beograd sa oko 210.000.000 evra neisplaćenih kredita, dok je 37 opština, koje spadaju u nerazvijene, od banaka uzelo ukupno pet miliona evra za investiranje u lokalnu infrastrukturu. Ostatak kredita koji još nisu vraćeni povukle su 82 opštine i tri grada – kaže Torgud.

U studiji je ocenjeno da je tržište opštinskih kredita u Srbiji uspešno prošlo kroz inicijalnu fazu razvoja, kao i da se sada postojanje ponude i tražnje novca za tu namenu ne dovodi u pitanje.

– Lokalne samouprave moraće pažljivo da upravljaju tom ponudom i tražnjom kako bi se postigli prethodno dobro planirani razvojni ciljevi opština i u isto vreme održala njihova finansijska stabilnost – objašnjava autorka studije, koje je urađena uz podršku Evropske unije.

Ona je podsetila da je, prema zvaničnim procenama, opštinama u Srbiji do 2012. godine potrebno za investicije u infrastrukturu ukupno oko četiri milijarde evra, što je čak osam puta više od iznosa koji se sada godišnje ulaže sa tom namenom, iz prihoda lokalnih samouprava.

Osim kredita i tekućih prihoda, u studiji je navedeno i da su opštinama za razvoj infrastrukture na raspolaganju i Nacionalni investicioni plan, partnerstva sa privatnim investitorima, kao i namenske donacije finansijskih institucija iz EU.

Za opštinske vlasti, kao najveći problem u obezbeđivanju bankarskih kredita, predstavlja činjenica da lokalne samopuprave još nemaju svoju imovinu kojom bi garantovale za novac namenjen investiranju u infrastrukturu. Na toj listi prepreka slede komplikovana procedura traženja dozvola za zaduživanje od Ministartsva finansija, visoke kamatne stope i obimna dokumentacija za banke, ali i nedostatak iskustva lokalne administracije da takve poslove realizuju.
Prema ovoj analizi, banke su kao glavne faktore, koje ih usporavaju u zaključivanju poslova sa opštinskim vlastima, izdvojile skromne kapacitete lokalnih administracija da pripreme projekte za investicije, kao i neodgovarajući pregovarački kapacitet opštinskih vlasti u samom procesu odobravanja kredita.