Britanski istoričar amater, Gejvin Menzis dospeo je na naslovne stranice širom sveta 2002, kada je tvrdio da su kineski mornari otkrili Ameriku 70 godina pre Kristofera Kolumba. Sada tvrdi, u svojoj novoj knjizi „1434: The Year A Magnificent Chinese Fleet Sailed To Italy and Ignited The Renaissance“ (1434: Godina kada je veličanstvena kineska flota doplovila do Italije i podstakla renesansu), da je kineska flota donela na zapad enciklopedijsko znanje o tehnološkim otkrićima 1434. godine, i to u Italiju, što je postavilo osnove za inženjerska čuda koja je kasnije osmišljavao Leonardo da Vinči. „Sve što je bilo poznato u Kini do 1430. godine doneto je u Veneciju. Odatle je kineski ambasador odneo materijal do Firence i predstavio ga papi Eugeniju IV. Ja, u svojoj knjizi, tvrdim da je to upalilo iskru renesanse i da su svoje radove i saznanja, Leonardo i italijanski astronom Galilej, bazirali na onome što je stiglo iz Kine. Leonardo je, u osnovi, sve samo precrtao u tri dimenzije, što je bio takođe napredak“, tvrdi Menzis, penzionisani podmornički kapetan Kraljevske mornarice koji živi u Londonu.
Ukoliko bi ove tvrdnje bile priznate, morala bi da usledi izmena „evropocentričnog“ viđenja istorije, naglašava autor nove knjige. On sa svojom prethodnom knjigom „1421″, u kojoj tvrdi da su Kinezi mapirali svet 1400, pre nego što su napustili pomorska istraživanja, nije uspeo da ubedi mnoge akademike, ali je stekao veliku čitalačku publiku širom sveta. „Cela fantazija kako je Evropa otkrila svet je obična glupost“, kaže Menzis, koji u najnovijoj knjizi govori kako su četiri broda, iz iste kineske ekspedicije koja je plovila svetom, stigla u Veneciju i donela mape sveta, astronomske karte i enciklopedije – nešto što je bilo u svakom slučaju naprednije od onoga što je postojalo u Evropi. Menzis kao potvrdu svojih tvrdnji vezanih za Leonardove skice brojnih izuma, daje slike oružja, mlinova i pumpi iz kineskog poljoprivrednog priručnika „Nung Šua“ iz 1313. godine, paralelno pored sličnih crteža Da Vinčija, Di Đorđija i Takole, koji su, takođe, po Menzisu, bili „prepisivači“. V. Todorović
Komentari